บทที่ 61 ตายทั้งเป็น (07)

“ผงผีอะไรกันลูกพี่” คนเป็นลูกน้องต้องหันขวับไปถาม ตามมาด้วยอาการไม่ต่างกันในชั่วพริบตา เพียงแค่ปากสั่น แล้วหงายหลังล้มลงไปกับพื้น ปล่อยให้อีกคนยืนตัวเกร็งอยู่เพียงคนเดียว

             ส่วนในด้านร่างระหงก็ซอยเท้าห่างออกไปเรื่อยๆ รวมทั้งมีอาการเหนื่อยหอบ ทว่าเพียงไม่นานก็พบรถคันหนึ่งแล่นเข้ามา หน้านวล...